Sinds de jaren negentig heeft in Ghana een samenspel van massamedia, commercie en democratie een hausse aan religie in de media teweeggebracht. Marleen de Witte richtte zich in haar onderzoek op de manier waarop een charismatische pinksterkerk en een neo-traditionele beweging gebruikmaken van moderne massamedia - in het bijzonder radio en televisie - om zich te manifesteren in het publieke domein, hun boodschap te verspreiden en volgelingen te werven. Een centrale kwestie in het onderzoek was de verhouding tussen charismatische pinksterkerken en traditionele religie enerzijds en de invloed van de toegenomen ‘mediatisering' van religie hierop anderzijds. Deze verhouding wordt gekenmerkt door een dialectiek van oppositie en verwevenheid, die wordt uitvergroot in het huidige mediatijdperk. De mediatisering van religie verscherpt religieuze tegenstellingen in het publieke domein, maar genereert tegelijkertijd religieuze vormen die over religieuze grenzen heen gedeeld worden. Zo bedienen de traditionalisten zich van christelijke vormen en blijken Afrikaanse tv-dominees ondanks hun afkeer dicht bij traditionele religie te staan. Deze verwantschap geldt vooral voor de verhouding tussen moderne massamedia en het lichaam van de gelovige als religieus ‘medium.' Afrikaans pinkstergeloof en traditionele godsdiensten delen een opvatting van de zintuigen en hun audiovisuele media-extensies, die aan mediabeelden en -geluiden de kracht toekent mensen niet alleen met elkaar in verbinding te stellen maar ook met geesten.